ਆਈਏਐਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦਿਵਿਆ ਮਿੱਤਲ ਨੇ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ; ਆਈਆਈਟੀ ਅਤੇ ਆਈਆਈਐਮ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ; ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਕਾਰਨ ਦੱਸਿਆ

ਆਈਏਐਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦਿਵਿਆ ਮਿੱਤਲ ਨੇ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ;

ਆਈਆਈਟੀ ਅਤੇ ਆਈਆਈਐਮ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ; ਭਾਵਨਾਤਮਕ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਕਾਰਨ ਦੱਸਿਆ

( KOROTANY ) ਆਈਏਐਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦਿਵਿਆ ਮਿੱਤਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨੌਕਰੀ ਤੋਂ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਆਈਆਈਟੀ ਅਤੇ ਆਈਆਈਐਮ ਵਿੱਚ ਆਪਣੀ ਪੜ੍ਹਾਈ ਪੂਰੀ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਫਿਰ ਉਸਨੇ ਯੂਪੀਐਸਸੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਪਾਸ ਕੀਤੀ ਅਤੇ ਇੱਕ ਆਈਏਐਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਬਣ ਗਈ।

ਲਖਨਊ: ਉੱਤਰ ਪ੍ਰਦੇਸ਼ ਕੇਡਰ ਦੀ ਆਈਏਐਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਦਿਵਿਆ ਮਿੱਤਲ ਨੇ ਆਪਣੀ ਨੌਕਰੀ ਤੋਂ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਉਸਨੇ ਸੋਸ਼ਲ ਮੀਡੀਆ ‘ਤੇ ਇੱਕ ਭਾਵੁਕ ਸੰਦੇਸ਼ ਵੀ ਪੋਸਟ ਕੀਤਾ। ਆਈਆਈਟੀ ਅਤੇ ਆਈਆਈਐਮ ਤੋਂ ਗ੍ਰੈਜੂਏਟ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਉਸਨੇ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਫਿਰ ਯੂਪੀਐਸਸੀ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਦਿੱਤੀ ਅਤੇ 13 ਸਾਲ ਪਹਿਲਾਂ ਆਈਏਐਸ ਵਿੱਚ ਚੁਣਿਆ ਗਿਆ।

13 ਸਾਲਾਂ ਦਾ ਸਫ਼ਰ ਅਭੁੱਲ ਰਿਹਾ ਹੈ
ਦਿਵਿਆ ਨੇ ਆਪਣੀ ਪੋਸਟ ਵਿੱਚ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਉਸਨੇ ਆਪਣੀ ਮਰਜ਼ੀ ਨਾਲ ਅਸਤੀਫਾ ਦੇਣ ਦਾ ਫੈਸਲਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਉਸਦੀ 13 ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਯਾਤਰਾ ਅਭੁੱਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਇੱਕ ਨਿਮਰ ਪਿਛੋਕੜ ਵਿੱਚ ਪਲੀ, ਉਸਨੇ ਦਿਨ ਰਾਤ ਕੰਮ ਕੀਤਾ, ਆਈਆਈਟੀ ਦਿੱਲੀ ਅਤੇ ਆਈਆਈਐਮ ਬੰਗਲੌਰ ਵਿੱਚ ਪੜ੍ਹਾਈ ਕੀਤੀ, ਅਤੇ ਫਿਰ ਲੰਡਨ ਵਿੱਚ ਕੰਮ ਕੀਤਾ। ਪਰ ਉਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਇੱਟਾਂ ‘ਤੇ ਆਪਣੇ ਹੱਥਾਂ ਦੇ ਨਿਸ਼ਾਨ ਚਾਹੁੰਦੀ ਸੀ ਜੋ ਉਸ ਭਾਰਤ ਦਾ ਨਿਰਮਾਣ ਕਰਨਗੇ ਜਿਸਦਾ ਉਸਨੇ ਸੁਪਨਾ ਦੇਖਿਆ ਸੀ। ਇਸ ਲਈ ਉਹ ਭਾਰਤ ਵਾਪਸ ਆ ਗਈ ਅਤੇ, ਸਿਵਲ ਸੇਵਾ ਪ੍ਰੀਖਿਆ ਪਾਸ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇੱਕ ਆਈਏਐਸ ਅਧਿਕਾਰੀ ਬਣਨ ਲਈ ਖੁਸ਼ਕਿਸਮਤ ਸੀ।

ਆਪਣੇ ਕਾਰਜਕਾਲ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰ ਕਰਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਨੇ ਲਿਖਿਆ ਕਿ ਉਸਨੂੰ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਕਰਨ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ ਅਤੇ ਬਹੁਤ ਕੁਝ ਸਿੱਖਿਆ। ਦੇਵਰੀਆ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਕਿ ਸਹੀ ਲਈ ਖੜ੍ਹੇ ਹੋਣਾ ਕੋਈ ਵਿਕਲਪ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਇੱਕ ਫਰਜ਼ ਹੈ। ਮਿਰਜ਼ਾਪੁਰ ਨੇ ਉਸਨੂੰ ਸਿਖਾਇਆ ਕਿ “ਅਸੰਭਵ” ਇੱਕ ਤੱਥ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਰਾਏ ਹੈ। ਅਤੇ ਮਾਂ ਵਿੰਧਿਆਵਾਸਿਨੀ ਦੇ ਪੈਰਾਂ ਕੋਲ ਬੈਠ ਕੇ, ਉਸਨੇ ਸਿੱਖਿਆ ਕਿ ਸ਼ਕਤੀ ਕਿਸੇ ਅਹੁਦੇ ਤੋਂ ਨਹੀਂ, ਸਗੋਂ ਉਸਦੀ ਕਿਰਪਾ ਅਤੇ ਲੋਕਾਂ ਦੇ ਵਿਸ਼ਵਾਸ ਤੋਂ ਆਉਂਦੀ ਹੈ। ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਸਬਕ ਇਹ ਸੀ ਕਿ ਉਸਨੇ ਆਪਣੇ ਲਈ ਜੋ ਸੁਪਨੇ ਵੇਖੇ ਸਨ ਉਹ ਪੂਰੇ ਹੋ ਗਏ ਸਨ; ਹੁਣ ਉਸਨੂੰ ਆਪਣੇ ਲੋਕਾਂ ਲਈ ਆਪਣੇ ਸੁਪਨਿਆਂ ਨੂੰ ਜੀਣਾ ਪਿਆ। ਇਸ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਦਾ ਅਸਲ ਦਿਲਾਸਾ ਉਸ ਪਰਿਵਾਰ ਦੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਵਿੱਚ ਦਿਖਾਈ ਦਿੱਤਾ ਜਿਸਨੂੰ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਜ਼ਮੀਨ ਦੇ ਅਧਿਕਾਰ ਦਿੱਤੇ ਗਏ ਸਨ, ਉਸ ਅਪਾਹਜ ਵਿਅਕਤੀ ਨੂੰ ਜਿਸਨੂੰ ਸਨਮਾਨ ਨਾਲ ਜੀਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਅਤੇ ਉਸ ਕਿਸਾਨ ਨੂੰ ਜਿਸਦੇ ਖੇਤਾਂ ਨੂੰ ਪਾਣੀ ਮਿਲਿਆ ਸੀ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸੰਘਰਸ਼ਾਂ ਵਿੱਚ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਨਾਲ ਚੱਲਦੇ ਹੋਏ, ਉਸਨੇ ਸਿੱਖਿਆ ਕਿ ਹਰ ਸਰਕਾਰੀ ਫਾਈਲ ਦੇ ਪਿੱਛੇ ਇੱਕ ਵਿਅਕਤੀ ਹੁੰਦਾ ਹੈ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਇੱਜ਼ਤ ਬਣਾਈ ਰੱਖਣਾ ਨਿਆਂ ਹੁੰਦਾ ਹੈ।

ਦਿਵਿਆ ਨੇ ਕਿਸਨੂੰ ਸਿਹਰਾ ਦਿੱਤਾ?

ਦਿਵਿਆ ਮਿੱਤਲ ਨੇ ਲਿਖਿਆ, “ਲੋਕ ਮੇਰੀ ਖੁਸ਼ੀ ਵਿੱਚ ਮੇਰੇ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਖੁਸ਼ ਸਨ। ਜਦੋਂ ਮੈਂ ਥੱਕੀ ਅਤੇ ਟੁੱਟੀ ਹੋਈ ਸੀ ਤਾਂ ਵੀ ਉਹ ਮੇਰੇ ਵੱਲ ਉਸੇ ਆਤਮਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨਾਲ ਦੇਖਦੇ ਸਨ। ਅਤੇ ਇਸਨੇ ਮੈਨੂੰ ਅੱਗੇ ਵਧਦੇ ਰਹਿਣ ਦੀ ਹਿੰਮਤ ਦਿੱਤੀ।” ਮੈਨੂੰ ਇੰਨਾ ਪਿਆਰ, ਇੰਨਾ ਸਤਿਕਾਰ, ਇੰਨਾ ਪਿਆਰ ਮਿਲਿਆ ਕਿ ਮੇਰਾ ਬੈਗ ਕੰਢੇ ਤੱਕ ਭਰ ਗਿਆ। ਅਤੇ ਇਸ ਵਿੱਚ, ਬਹੁਤ ਸਾਰਾ ਸਿਹਰਾ ਉਨ੍ਹਾਂ ਸਾਥੀਆਂ, ਅਧਿਕਾਰੀਆਂ ਅਤੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ ਨੂੰ ਵੀ ਜਾਂਦਾ ਹੈ ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਮੋਢੇ ਨਾਲ ਮੋਢਾ ਜੋੜ ਕੇ ਕੰਮ ਕੀਤਾ ਅਤੇ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਖੜੇ ਰਹੇ।”

ਅੰਤ ਵਿੱਚ, ਦਿਵਿਆ ਬਹੁਤ ਭਾਵੁਕ ਹੋ ਗਈ। ਉਸਨੇ ਲਿਖਿਆ, “ਅੱਜ ਮੇਰੀਆਂ ਅੱਖਾਂ ਸ਼ੁਕਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਨਾਲ ਨਮ ਹਨ। ਉਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ਼ ਇੱਕ ਦ੍ਰਿਸ਼ ਉੱਕਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਲਾਹੌਰੀਆ ਦਹ ਦੀ ਪਹਾੜੀ ਤੋਂ ਉਹ ਬੁੱਢੀ ਮਾਂ, ਜਿਸਨੇ ਪਹਿਲੀ ਵਾਰ ਆਪਣੇ ਪਿੰਡ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਪਹੁੰਚਦਾ ਦੇਖ ਕੇ ਕੁਝ ਨਹੀਂ ਕਿਹਾ, ਪਰ ਸਿਰਫ਼ ਕੰਬਦੇ ਹੱਥਾਂ ਨਾਲ ਮੇਰੇ ਸਿਰ ਨੂੰ ਛੂਹਿਆ ਅਤੇ ਮੈਨੂੰ ਆਸ਼ੀਰਵਾਦ ਦਿੱਤਾ। ਮੈਂ ਅੱਜ ਇਹ ਅਹੁਦਾ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਉਹ ਛੋਹ ਜ਼ਿੰਦਗੀ ਭਰ ਮੇਰੇ ਨਾਲ ਰਹੇਗੀ। ਅਤੇ ਮੈਂ ਉਹ ਸੁਪਨਾ ਵੀ ਨਹੀਂ ਗੁਆਵਾਂਗੀ, ਜੋ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਇਸ ਮਿੱਟੀ ਨੇ ਮੈਨੂੰ ਦਿੱਤਾ ਹੈ।”